लौ न हजुर!

यो भूमण्डलको 

कुन खण्डमा पुगेर

कुन ठोस पदार्थ खाँदा

कुन तरल पदार्थ पिउँदा,

यो वायुमण्डलको 

कस्तो हावाको श्वास लिँदा,

एकै चोटि ह्वारह्वार्ति फुर्छ हौ

देशप्रेम र राजनीति?

लौ न हजुर थाहा पाऊँ

मेलोमेसो नै पाइएन!

हुन्न र !

दल यतै छन्

उम्नेद्वार यतै छन्
मतदाता यतै छन्
कार्यकर्ता यतै छन्
समर्थक यतै छन्
यतै चल्दैछ प्रचार-प्रसार

यतै छन् झण्डा
यतै छन् जुलुस
यतै छन् आमसभा
यतै छन् भाषण

यतै छ नाचगान

यतै छ नाटक

यतै छ चटक

टोल यतै छ

बस्ती यतै छ

गाउँ यतै छ
शहर यतै छ
प्रदेश यतै छ

देश यतै छ
विश्व यतै छ

यतै ल्याएपछि सबथोक
हे जुकरबर्ग भतिज
लौ न मिलाइ देऊ मेलोमेसो
यतै कतैबाट छ्यास्स भोट खसाल्ने

रहिरहे तिम्रो निगाहा
पछि संसद यतै चलाउँला
यतै बनाउँला सरकार
यतै चलाउँला देश
यतै रचौंला नयाँ इतिहास
हुन्न र!

Mutual Knowing

I know

How intelligent you are,

You know

How stupid I am

This,

And only this,

Keeps things going,

Your majesty!

सानो चित्त

लोभ अट्छ

लाभ अट्छ

ईख अट्छ

आकांक्षा अट्छ

आरिस अट्छ

अनुराग अट्छ

चिन्ता अट्छ

चिन्तन अट्छ

सबैथोक अट्छ

यो सानो चित्तमा

तर अचम्म

साथ अट्दैन

सम्बन्ध अट्दैन

सहभाव अट्दैन

अरूको चित्तको

सरोकार अट्दैन!

सिर्जना

कोही सौताका रिसले
पोइको काखमा हग्छन्,
कोही भने पोइका रिसले
सौतासँग साँठगाँठ गर्छन्:

यसबाट लघुकथा बन्छ ।

कोही चलिरहेको डुंगामा
देखादेखी सानो छिद्रबाट 
बनाउँछन् ठूलो भ्वाङ् 
अनि डुब्छन् अरूसँगै,
कोही भने त्यस्तो छिद्रलाई

टालि दिन्छन् चूपचाप 
अनि बच्छन् अरूसँगै:

यसबाट महाकाव्य बन्छ !

देखाइ

अरूलाई देखाउन कर्म गर्दा

चाहिने भन्दा अलिक धेरै 

आफ्नो रूप‌ देखिन सक्छ

निरन्तर त्यो रूप देखेकाले 

पर रहुञ्जेल बुख्याँचा मान्छन्

नजिक पर्दा चाहिं देउतै ठान्छन्

Counting

You count years

and bemoan

how many you wasted 

I count seconds

and boast

how many I utilized

But will you tell me

how many seconds you utilized 

and years I wasted?

In Those Days

 In those days,

When a handful of wild grass

Made all their medicines,

When a bunch of blabbering witch-hunters,

And a rare lot of betel-spitting quacks,

Formed the only regiment of healers;

My parents must have cried a thousand days,

And died a thousand nights,

Before I could set my feet straight.

 

हिसाब

तिमी मेरो कमजोरीलाई

आफ्नो अवसर ठान,

म तिम्रोलाई उपहार ठान्छु,

भएन त हिसाब बराबर?

ज्ञान

एकैै माघले जाडो जाँदैन,

एकै छाकले भाँडो खाँदैन,

सानो अड्कोमा विचलित किन हुनु?

त्यो फुके पनि यात्राको घाँडो जाँदैन !